167منقلكهاى مخصوص استقبال مىشود.» 1در روستاى سيميكان كه جزء شهرستان جهرم است: «وقتى مردم با خبر مىشدند كه زوّار مشهد مقدّس مىخواهند وارد محل شوند، همۀ مردم از كوچك و بزرگ عَلَم درست مىكردند و تا سه چهار كيلومترى مسير روستا به پيشباز مشهدىها مىرفتند؛ سپس مشهدىها از اتوبوس پياده مىشدند و تكتك مردم، دست و صورت آنها را مىبوسيدند و به آنها زيارت قبول مىگفتند.» 2در روستاى لاىبيد از توابع ميمۀ اصفهان: «اتومبيل زائر حدود يك كيلومترى روستا مىايستاد و زائر مشهد را پياده مىكرد؛ سپس خبر ورود او را به دِه مىرساندند. در اين هنگام مردم دسته دسته به استقبال زائر مىرفتند و عطر و گلاب بر سرش مىريختند و همگى او را تا منزل همراهى مىكردند.» 3رسم خاصّ اهالى سيرجان نيز بدين ترتيب بود كه: «چند روز مانده به بازگشت زائر، يكى از وظايف خانوادهها تهيّه يا در اصطلاح (تمام كردن) يك دست لباس كامل براى زائرين زن بود. اين رسم تا حدود بيست سال قبل رايج بود، اما رفته رفته منسوخ شد. اين لباس از طرف يكى از بزرگترها «مادر، مادرشوهر، خواهر» به زائر هديه مىشد و فورى مورد استفاده قرار