161
2مسافت و مكان پيشباز
معمولاً مراسم پيشباز زائران در خارج از روستا، بخش يا شهرستان و يا به عبارتى در خارج از محل سكونت زائر، انجام مىشد. اين اصل، از اصول پراهميت پيشباز به شمار مىرفت. از اين رو، به دليل مسافت طولانى بين محل پيشواز تا محل سكونت زائر، پارهاى از آداب مربوط به رسم پيشواز نيز در فاصلۀ اين دو مكان به اجرا در مىآمد:
«پنج شش فرسخ به شهر مانده، قاصدى اجير و خبر ورود حاجيان را به خانوادههايشان اعلام مىكردند. خانوادهها نيز خوشحال و شادمان، دستهجمعى به طرف دروازۀ شهر حركت مىكردند. در آن زمان هر شهرى داراى سه دروازه بود و اطراف شهر، قلعه داشت. كاروان حاجيان وارد دروازۀ شهر شده و هر حاجى وقتى استقبال كنندگان خود را در گوشهاى مىديد با تكان دست، حضور خود را نشان مىداد؛ سپس كاروان به كاروانسرا وارد مىشد، شترها مىنشستند، حاجيان پياده مىشدند و افرادى كه به پيشواز آمده بودند، حاجى خود را دوره كرده، دست و صورتش را مىبوسيدند و با شادى، خداوند منّان را