145تا به كربلا و نجف اشرف مى‌رسيدند. در آن وقت‌ها موضوع رواديد در كار نبود و اين مسافرت‌ها آزادانه بين عراق و سرحدنشينان انجام مى‌شد و تشريفات خاصّى در بين نبود.» ¹جالب‌ترين سندى كه در اين خصوص موجود است، مربوط به روستاى سُه، از بخش نطنز اصفهان است كه در آن منزل به منزلِ حركت زوّار مشهد را نام برده است و فاصلۀ منازل با يكديگر نيز ذكر شده است. در اين سند آمده است:

«در ميان طبقۀ زوّار، بعضى‌ها كنجكاو بودند و خاطراتى از مسافرت را يادداشت مى‌كردند. از باب نمونه، يادداشت‌هاى طول مسير از روستاى سُه تا مشهد مقدس به صورت منزل به منزل است كه ضمن نشان دادن مسير، فاصله‌هاى تعيين شده كه در مجموع 186 فرسخ بود، ذكر گرديده است. آنچه اين زائر يادداشت كرده است، با همان ترتيب آورده مى‌شود:

مشهد مقدس كاروان «2 فرسخ» شريف‌آباد «4 فرسخ» فخر داوود «2 فرسخ» قدمگاه «4 فرسخ» نيشابور 4 فرسخ» امان آباد «3 فرسخ» شورآب «2 فرسخ» دهنه سرپوشيده «2 فرسخ» زعفرانى «2 فرسخ» تا سر پوشيده «3 فرسخ» سبزوار «3 فرسخ» دلومه (لايقره) «4 فرسخ» مهر «2 فرسخ» سودخر (لايقره) «1 فرسخ» مزينان «4 فرسخ» كهك «1