78هيچ گونه چشمداشتى تلاش مىكند. اين چهره، هنگامى سرمشق جانبازى است كه در روزگار تنهايى، پاىبندى او به ارزشها و اعتقادات، مانع از زمين گذاشتن سلاحش مىشود. حضرت عباس عليه السلام در چنين روزگارى مىكوشد برخلاف بىوفايى ديگران و كوشش دشمن براى از هم گسيختن صفوف مبارزان، به وسيله تهديد و تبليغات سوء، بر مرام خود پافشارى كند و پرچم وفادارى را بر زمين نگذارد.
سرباز فداكار، اگر چه مرگ را پيش چشمان خود مىبيند، نمىترسد و همچنان با روحيه عالى به مبارزه خويش ادامه مىدهد. خون چنين سربازى، بزرگترين تضمين براى بقاى ارزشهاى اوست؛ زيرا سبب بيدارگرى چشمهاى خواب آلوده و فطرتهاى غبار گرفته مىشود.
حركت و حضور حضرت عباس عليه السلام در نهضت حسينى و شهادت او در راه رسيدن به اهداف عالى خود، گوياى بزرگىِ حماسه و عرفان اوست.
او كه در آغاز حركت، بىوفايى ياران را ديد، اما از حركت و پويايى باز نايستاد؛ زيرا از كودكى براى جانبازى در راه حق، آموزش ديده بود. هم او بود كه باران تير و سيل شمشيرها در آخرين لحظات، سبب ايستايى او نگرديد و از مبارزه، آن هم با دستانى كه