107در هر نزاعى كه مربوط به اماكن مذهبى اسلام است مداخله نماييم.
ناجىالأصيل نمايندۀ ملك حسين در لندن نامهاى به وزارت خارجۀ بريتانيا نوشت و در آن نامه بيان نمود كه طبق معاهده، لازم است بريتانيا از وضعيت هرج و مرجى كه وهابيون در اماكن مقدس بهبار آوردهاند، دخالت كنند و آنها را از مناطقى چون طائف اخراج كنند. جوابىكه به اين نماينده داده شد اين بود كه بريتانيا نمىخواهد خود را در زد وخوردهايىكه بين اميران مستقلّ عرب در املاك مقدّس اسلامى رخ مىدهد، وارد نمايد.
ط: خلع خاندان هاشمى
بريتانيا اهرمهاى زيادى براى فشار بر ملك حسين و خاندان هاشمى به كار گرفت تا با وهابيت كنار بيايد؛ از جمله اهرمهاى فشار، قطع كمكهاى مالى بود؛ بهطورىكه خاندان وى از پرداخت ماهيانه شرطهها (پليس) و لشكريان عاجز ماندند 1 و وضعيت طورى شدكه ملك حسين نتوانست تحمّل نمايد؛ از اينرو بزرگان حجاز از جمله اشراف مكه و علماى دين و نيز بزرگان تجار را در جدّه جمع كرد. آنها قرار بر اين گذاشتند كه براى خوشايند ابن عبدالعزيز، ملك حسين از حكومت خلعگردد و بالأخره راضى شد به نفع فرزندش در سال 1343ق. از سلطنت كنارهگيرى كند و حكومت را به فرزندش بسپارد.