81چاه مدين رفت و با دختران شعيب(ع) روبهرو شد و در نهايت، پيش شعيب رفت و داماد او گشت. 1 او در همۀ اين مراحل، از لطف و نعمت خداوند برخوردار بود.
بدين ترتيب، حضرت موسى(ع) به سبب نعمتهاى الهى كه خداوند به او ارزانى داشت، متعهد شد كه هرگز از ظالمان و مجرمان پشتيبانى نكند.
در اين آيه چند نكته وجود دارد:
1. ضرورت نعمتشناسى و شكرگزارى نعمت؛ بىتوجهى به نعمتهاى الهى، نوعى بىمعرفتى نسبت به خداى مهربان است. ما غرق در نعمتهاى اوييم، كه حتى قدرت شمارش آنها را هم نداريم، تا چه رسد به اينكه شكر آنها را به جا آوريم.
2. بهرهگيرى صحيح از نعمتها؛ استفاده از نعمت الهى، در مسيرى كه خلاف فرمان و رضاى خداوند است، بزرگترين ناسپاسى است. شكر شايستۀ نعمت آن است كه آن را در راه خداپسندانه و صحيح مصرف كنيم.
در اين باره، حضرت على(ع) مىفرمايند: