68
الف) نداشتن درك درست از مقام امامان معصوم(ع)
خداوند، براى اينكه مقام تقرب پيامبران و ائمه اطهار(ع) نمايانده شود و ديگران با الگو گرفتن از اين خاندان به سوى اعمال خير تشويق شوند، به آنان ولايت تكوينى عطا فرمود. ائمه اطهار(ع) با اين ولايت، مىتوانند كراماتى را حتى پس از مرگ، از خود ظاهر كنند. در اين ميان، برخى به دليل نداشتن آگاهى و درك صحيح از جاودانگى روح انسان، به ويژه ارواح مطهر پيامبران و ائمه اطهار(ع)، منكر اين مقام معنوى شدهاند و توسل و استغاثه و طلب حاجت از آنان را كفر و شرك مىدانند و با اين عقيده، خود را از فيض معنوى بندگان پاك خداوند محروم كردهاند.
ب) اعتقاد به استقلال اولياى خدا در فيضرسانى
در برابر گروه پيشين، برخى نيز دچار افراط شده و در حق پيامبران و اهل بيت(ع) غلو مىكنند و از روى نادانى معتقدند كه پيامبران و امامان معصوم(ع) در فيضرسانى، به خود متكىاند؛ غافل از اينكه آنان واسطهاى براى رسيدن به فيض الهىاند و از خود هيچ استقلال و تدبيرى ندارند و با اذن الهى مىتوانند شفا دهند يا دعايى را اجابت كنند. همچنانكه خداوند در