94خداوند را در حدّ يك انسان معمولى تنزّل داده و او را همچون انسان، محتاج اعضا و جوارج پنداشته است.
ابن تيميّه در كتاب منهاج السنّه 1، و ديگر آثارش به صراحت تمام مىگويد: خداوند داراى دو دست است كه هركدام از اين دو، كار مخصوص به خودشان را انجام مىدهد و به كار يكديگر دخالت نمىكنند!
وى در اين رابطه، حديثى از ابوهريره نقل مىكند و آن را صحيح مىداند و در كتاب «دقايق التفسير» مىگويد:
« ... و انه يدخل فى النار يده حتى يخرج من اراده ؛ خداوند در روز قيامت، دست خود را وارد آتش جهنم مى كند و هر كه را بخواهد، بيرون مى آورد.» 2همچنين ابن قيّم در «صواعق