196به «بيهودگى» است، نه شرك و كفر؛ يعنى آنان مىگويند: اگر در حال حيات از آنها شفاعت بخواهند، نه شرك است و نه كفر، ولى اگر پس از وفات باشد، كارى بيهوده است و اين، در حقيقت به معناى پس گرفتن تمام ادّعاهاى پيشين است.
ما در جواب مىگوييم: نه كفر است و نه بيهوده، زيرا هيچ مسلمانى به خود اجازه نمىدهد بگويد: مقام پيامبر اسلام(ص)، از يك شهيد عادى ميدان بدر و احد كمتر است، آنان ( أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ) 1 هستند ولى پيامبر(ص)(نعوذ بالله) «كالحجر»! كدام جفاكار چنين سخنى مىگويد؟!
بايد از آنان پرسيد: پس چرا در نمازها بر آن حضرت سلام مى فرستيد و مىگوييد: «السلام عليك ايها النبى و رحمه الله » ، آيا