186رفاه «بت» مىپرستيدند، ولى در حال سختى (مثلاً هنگامى كه گرفتار امواج خروشان و خطرناك دريا مى شدند)، خداوند را با اخلاص مىخواندند! 1نقد : شفاعت، چهارمين واژۀ قرآنى است كه گروه وهابيت در تفسير آن، گرفتار خطا شدهاند و تمام كسانى را كه از پيامبر(ص)يا اهل بيت: يا ديگر صالحان تقاضاى شفاعت كنند، كافر و «مشرك»! خواندهاند.
به راستى اين كمال بىانصافى است كه انسان بگويد: افراد متديّنى كه تمام مبانى اسلام را