1) 1. اعتقادات شيخ صدوق \، ترجمه حسنى، ص16، باب دوم در صفات ذات و افعال. وهابيت نه تنها خود را از آموزههاى اهل‌بيت: محروم نمودند بلكه دشمنى آنان را پيش گرفته و از دشمنان آن بزرگواران دفاع نمودند! هيچ‌گاه ديده نشده كه حتى يكى از سران وهابيت، كارهاى معاويه و يزيد و ديگر دشمنان اهل‌بيت: را مورد نقد قرار داهند؛ امّا اهل‌بيت: را بدون هيچ ملاحظهاى مورد نقد قرار داده و امورى را به آن بزرگواران نسبت ميدهند كه حتّى براى دشمنان خونى آن بزرگواران قابل پذيرش نمى باشد. ابن تيميه، پايه‌گذار عقايد وهابيت مى‌گويد : «على نيز ستمكار بود . او براى رياست با مردم مى‌جنگيد . كسى كه به خاطر رياست و اطاعت مردم انسان‌ها را بكشد و روى زمين گردن‌كشى كرده و فساد ايجاد كند، همان كارى است كه فرعون مى‌كرد».!!! (منهاج السنه /4 389 و 500 (قرطبه) در حديثى از طريق شيعه و سنى نقل شده است كه پيامبر خدا(ص)به على، فاطمه، حسن و حسين: فرمود: «انا حرب لمن حاربتم و سلم لمن سالمتم» . يعنى با هر كسى شما بجنگيد، من نيز در جنگم و با كسى كه در صلح و آشتى باشيد، من هم در صلح و آشتى خواهم بود . (المستدرك على الصحيحين، ج3، ص161، ح4712 و سنن ابن ماجه ج ا، ص52) جصاص بعد از ذكر اين حديث مى‌گويد: كسى كه با آنان بجنگد، استحقاق اسم محارب با خدا و رسول را دارد، هر چند مشرك هم نباشد. (احكام القرآن للجصاص، ج4، ص51.)