82- تقريباً!
-خب جاى شكرش باقيه! حالا بريم سراغ مسألۀ امامت. امامت با نبوت فرق داره. پيامبر گيرندۀ وحى و پايه گذار دينه، در حالى كه امام نه دريافت كنندۀ وحيه و نه پايه گذار دين. بلكه وظايف پيامبر خدا در قلمرو بيان احكام و اجراى آن پس از او بر عهدۀ امامه. امام مرجع بيان احكام و عقايد اسلامىو مدير امور كشوره.
روزى كه پيامبر(ص) نبوت خود را براى بستگانش بيان كرد جانشينى و رهبرى على(ع) را نيز اعلام نمود. نبوت و امامت همزادند و دارندۀ هردو منصب، از جانب خدا به وسيلۀ وحى تعيين مىشه.
شناخت امام از دو راه امكان پذيره: اول، پيامبر به فرمان خدا بر امامت فردى معين تصريح كنه.
دوم، امام پيشين امام بعدى را مشخص كنه.
امامان شيعه دوازده نفرن و امامت آنها از هر دو راه ثابت شده. چون حضرت محمّد(ص) نه تنها على(ع) را به عنوان امام معرّفى كرد بلكه يادآور شد پس از على(ع) يازده امام ديگر خواهند آمد كه عزّت دين اسلام به واسطۀ آنها تحقق پيدا مىكنه، امام بايد معصوم باشه تا در بيان احكام الهى خطا نكنه. احكام