49خداست. بنابراين، سجده كردن بر خاك و گياه به معناى پرستش نيست، بلكه سجود و پرستش براى خدا به وسيله خضوع تا حدّ خاك است. بايد دانست كه سجده بر تربت غير از سجده براى تربت است. خداوند در قرآن مجيد مى‌فرمايد:

«وَ لِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ » ¹

هر كس در آسمان‌ها و زمين است، براى خدا سجده مى‌كند.

رسول گرامى اسلام نيز مى‌فرمايد:

«جُعِلَتْ لِىَ الأَرْضُ مَسْجِدَاً وَ طَهُورَاً». ²

زمين، سجده‌گاه و مايه پاكيزگى براى من شده است.

روايت حضرت امام صادق عليه السلام نيز به خوبى نشان مى‌دهد كه سجده كردن بر خاك تنها براى آن است كه چنين كارى، با فروتنى در برابر خداوند يگانه سازگارتر است. هشام بن حكم مى‌گويد:

«قلت لابى عبداللّٰه عليه السلام : اخبرنى عمّا يجوز السّجود عليه و عمّا لايجوز؟ قال: السجود لايجوز الاعلى الأرضِ أما ما أَنْبتت الأرض إلّا ما أكل أو لبس. فقلت له جعلت فداك ما العلّة فى ذلك؟ قال لأنّ الجسود هو الخضوع للّٰه