161كه در خط رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و نماد سيره و سنت او باشد و اين رأى با قرآن و سنت نبوى و سيره صحابه موافق است.
شمارى از اهل سنت منصف اين رأى را به دليل موافقت با اصول و ادله، پذيرفته‌اند كه از متقدمين مى‌توان به سعد تفتازانى، مارزى و ابن عماد حنبلى اشاره كرد. و از متأخرين شيخ محمد عبده، محمد بن عقيل علوى، محمد رشيد رضا، سيد قطب، سيد مقبلى، شيخ محمد ابوريه، شيخ مصطفى صادق رافعى و محمد غزالى نام برد. اينان به اين نتيجه رسيده‌اند كه عدالت، ويژه آن اصحابى است كه بر روش اسلامى پايدار ماندند و در دين تغيير و تبديل ايجاد نكردند.
3. معتزله هم به عدالت جميع صحابه معتقدند به جز كسانى كه با اميرالمؤمنين عليه السلام وارد جنگ شدند كه آنان فاسق هستند و شهادتشان قبول نيست. 14. برخى از اهل سنت هم معتقدند كه بايد جايگاه و مواقف صحابه را به گونه‌اى توجيه كنيم كه با قول به عدالت‌شان سازگار باشد. ابن حجر هيثمى مى‌گويد:
«آنچه اهل سنت و جماعت بر آن اجماع دارند، اين است كه بر هر مسلمانى واجب است، تزكيه صحابه و اثبات عدالت آنان و طعن وارد نكردن به آنها.... و نيز واجب است كارهاى آنان را كه در ظاهر خلاف است، به بهترين وجه تأويل كنيم؛ زيرا آنان شايسته اين كارند.» 2