155عبداللّٰه بن عمر، عبداللّٰه بن عباس، عمر بن خطاب و 84 نفر از تابعين، مانند سليم بن قيس هلالى، سعيد بن جبير، اصبغ بن نباته، سالم بن عبداللّٰه بن عمر و ديگران.
در قرون متوالى، محدثان و ناقلان بى‌شمارى بر اين حديث مهر تأييد نهاده‌اند. از نظر دلالت حديث غدير، در جمله «الست اولى من انفسكم»؛ آيا من اولى به شما از خود شما بر نفستان نيستم، در اين كه «اولى» به معناى امامت است، 64 نفر از علماى عامه گفته‌اند: آيا شايسته است پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، مردم را در آن هواى گرم نگه دارد و اين موضوع جزئى را كه على دوست من است، به مردم يادآورى كند؟ اگر مولى به معنى ناصر و محب است، چرا رسول اللّٰه در جملات بعدى حديث غدير مى‌فرمايد خدايا يارى كن آن كه على را يارى مى‌كند و از رحمت خود به دور دار آن را كه يارى نمى‌كند؟ چرا مردم پس از انجام مراسم به امير مؤمنان على عليه السلام تهنيت و شادباش گفتند.
آيا به اين دليل نبود كه در آن روز، خدا و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله على را به مقامى بلند و منصبى جديد برگزيدند.
مفسر تاريخ نگار بزرگ اهل سنت، حافظ ابوجعفر محمد بن جرير طبرى مى‌گويد:
«بعد از اين كه آيه در غدير خم نازل شد، پيامبر فرمود:
جبرئيل از طرف خدا دستور آورد كه در اين جايگاه باشم و به هر سفيد و سياهى اعلام كنم كه على فرزند ابوطالب، برادر من، وصى من جانشين من و امام پس از من است.» 1