118و يا مجهول است كه نشانه‌هاى ساختگى بودن آنها آشكار مى‌باشد و يا رواياتى است كه مضمون آنها، تأويل و تفسير قرآن است و يا اقسام ديگر كه بيان آنها به تأليف كتابى جامع در اين مورد نياز دارد و اگر بيم خارج شدن از موضوع بحث نمى‌رفت تاريخ قرآن و آنچه در طول قرنها بر آن گذشته را شرح مى‌داديم و روشن مى‌ساختيم كه قرآن مجيد، درست همين كتاب آسمانى است كه در دست ما است و اختلاف نظرى كه در ميان قاريان قرآن وجود دارد، امرى جديد است كه هيچ ارتباطى با آنچه جبرئيل امين بر قلب پاك پيامبر گرامى نازل نمود، ندارد.» 1نتيجه مباحث اينكه جمهور مسلمانان اعم از شيعه و سنى برآنند كه اين كتاب آسمانى درست همان قرآنى است كه بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نازل شده است و از هرگونه تحريف و دگرگونى و فزونى و كاستى در امان است.
از اين رو، بى‌پايگى نسبت ناروايى كه به شيعيان داده‌اند، روشن مى‌شود. اگر قرار باشد كه به صرف وجود روايتى ضعيف به نقل كسى، نسبت ناروا به شيعه بدهيم، آيا مى‌توان به نقل نوشته‌اى از جلال الدين سيوطى در تفسير «درالمنثور» كه از عمر بن خطاب روايت مى‌كند كه سوره احزاب به اندازۀ سوره بقره بوده و در آن نيز آيه رجم وجود داشته است، 2 بگوييم از ديدگاه اهل سنت در قرآن كاستى وجود دارد اگر به صرف وجود روايتى از عايشه،