94تبعيد شدند. 1نتيجۀ لشكركشى مصريان به عربستان، ويران شدن كشور وسيع عبدالعزيز و فرزندش سعود و انقراض سلطنت خاندان سعودى بود.
از سوى ديگر، اين لشكركشى، نفوذ فرهنگ غربى و باز شدن پاى اروپاييان به عربستان را در پى داشت؛ يك سال بعد از سقوط درعيّه (1236 1820/) ارتش انگليس در بحرين مستقر شد و نفوذ آن دولت، در خليج فارس توسعۀ يافت.
پيامد ديگر اين لشكركشى، برخاستن موج پان عربيسم در ميان اعراب بود؛ بعد از اين پيروزى بر آلسعود، فكر ناسيوناليزم عربى در سر شريف حسين و محمد على پاشا پيدا شد. پس از تصرف سوريه، كشور خديوى مصر را مستقل اعلام كرد. اين تفكر در قرن بيستم منشأ تحولات شگرفى در خاورميانه گرديد.
سالهاى فترت (1234 -\1230ه . ق.)
ابراهيم پاشا حكمرانى نجد را به يكى از اعيان مصر به نام اسماعيلپاشا واگذار كرد و او از سوى خود افسرى به نام خالدپاشا را كه مردى خوشگذران، ستمكار و بىعرضه بود روانۀ نجد كرد. حادثه سقوط درعيه نيز چنان دهشتبار بود كه تا چند سال كسى از خاندان آل سعود به فكر تشكيل حكومت نيفتاد. لذا صحرانشينان نجدى با استفاده از ضعف خالد پاشا به جان هم افتاده، دوباره به غارتگرى قبايل ديگر پرداختند.