248
افتاده است. به طورىكه هم اكنون هر شخص در زمان كمتر از يك ساعت مىتواند هفت بار ( \ شوط) سعى خود را بين صفا و مروه به راحتى و آسانى بجاى آورد. در صورتىكه پيش از اين و در دورانهاى دور، اين حركت با سختى و مشقت انجام مىگرفت؛ زيرا حجاج مىبايست از اين ناحيه كه داراى پستى و بلنديهاى فراوان بود و بر روى زمينى كه گاه از صخرهها و سنگريزهها و در مواردى به وسيلۀ خاك پوشيده مىشد و در فضاى مملو از غبار و گرد و خاك عبور نمايند.
پيش از اين؛ يعنى تا سال 1357 هجرى، فاصلۀ ميان صفا و مروه زمينى صاف و پوشيده از سيمان بود، ليكن در ميان اين خيابان فاصلهاى قرار نداشت، به طورىكه در سرتاسر آن افراد در حال آمد و شد بودند؛ گروهى با پاى پياده و برخى سوار بر اسب و قاطر و الاغ و نيز در اين اواخر عدهاى از پادشاهان در حالىكه سوار بر ماشين بودند، سعى را انجام مىدادند. اين وضعيت، حالت سخت و پيچيدهاى را، بويژه براى افراد كهنسال به وجود آورده بود. اينجانب در سال 1357 هجرى پيشنهادى را مبنى بر دو