233هنگامىكه حرمين شريفين در اختيار خلفاى عثمانى قرار گرفت، آنان نيز همچون گذشته آن را به واليان خود در مكۀ مكرمه واگذار مىكردند و لقب «شيخ الحرمى» را نيز به آنان مىدادند و نيز نيابتى از سوى آنان براى نظارت و اهتمام بر انجام امور مسجدالحرام به صورت مستقيم تعيين مىكردند كه اين افراد نظارت مستقيم بر انجام كارهاى مسجد به وسيلۀ مؤذنان و فراشها و رفتگران و دربانان و مأموران روشنايى و مأموران انتظامات و جزاينها را داشتند.
سپس ادارهاى به نام «ادارۀ اوقاف» تأسيس كردند و رييسى به نام «مدير اوقاف» بر آن گماردند كه وظيفۀ اين اداره به همراه مدير آن، جمع آورى كليۀ موقوفات مسجدالحرام در مكه مكرمه و هزينه كردن آن براى كارمندان مسجدالحرام و نيز انجام كليۀ دستورات وقف بر حسب شرط واقف آن بود. اين وضع از دوران سلطان سليم خان اول (عثمانى) ادامه داشت تا اينكه شريف حسين بن على در نهم شعبان 1334 هجرى بر حجاز تسلط يافت. او نيز وضع را به همين منوال ادامه داد و ادارۀ ديگرى به نام «ادارۀ شرطه» بر آن افزود. اين اداره داراى رييس و سربازانى بود كه به نام «شرطۀ حرم» شناخته مىشدند و اينها غير از شرطههاى معمولى به شمار مىآمدند. وظيفۀ اصلى اين افراد مراقبت از حاجيان در مقابل دزدان و اهل فساد بود و نيز جمع اشياى گمشدۀ حاجيان در مسجدالحرام و اعلان آن به همه، از وظايف اين گروه به شمار مىآمد. عبدالعزيز بن عبدالرحمان آل سعود پس از سلطه يافتن بر حجاز در سال 1343 هجرى، ادارۀ خاصى براى مسجدالحرام به وجود آورد و رييس آن را نايب الحرم قرار داد. اين اداره موسوم به «مجلس ادارة الحرم» گرديد. وظيفۀ اين اداره انجام كليۀ كارهاى مسجدالحرام به همراه نظارت بر انجام كار توسط كارمندان و كارگران مسجدالحرام مىباشد. هم اكنون سيد هاشم بن سليمان بن احمد 1 نايبالحرم رياست ادارۀ ياد شده را به عهده دارد.