231اغوات) و انبار داران و سقاها و فراشها و رفتگران و تمامى خدمتگزاران حرم قرار داده و افراد ياد شده، هيچگونه مخالفت و سرپيچى از دستورات نامبرده را نخواهند داشت.»
ضمناً در اين گواهى كليۀ وجوه دريافتى از محل وقفها بر مسجدالحرام، همانند گذشته در اختيار شخص نامبرده قرار داده شده است.
قاضى مكه با گواهى مهرِ خود بر حكم شريف مكه و امير ياد شدۀ او، اين نامه را صورتى شرعى داده و آن را تثبيت نموده است.
هنگامىكه «ملك عبدالعزيز بن عبدالرحمان آل سعود» در سال 1343 هجرى بر حجاز دست يافت، اين سمت را در خانواده «نائب الحرم» تأييد نمود و آنها را همانند گذشته بر خدمت و ادارۀ مسجدالحرام باقى گذارد. اين خانواده تا كنون در پست خود باقى مانده و مشغول خدمتگزارى هستند و هيچگونه معارضه و مخالفتى بر پست خود ندارند.
هم اكنون «سيد حسنبن سليمانبن احمد» نايب الحرم، رياست ادارۀ مسجدالحرام را در اختيار دارد. او در ماه ذىالقعده سال 1374 پس از درگذشت برادرش سيد هاشمِ نايب الحرم، در اين سمت قرار گرفت. نامبرده با كمك فرزند ارشد خود سيد عبدالقادر نايب الحرم، به كليۀ وظايف و كارهاى مسجدالحرام؛ از نظارت و نظافت و امور خدمتگزاران آن، رسيدگى مىنمايد.
مسجدالحرام داراى 225 نفر خدمه بوده كه اين گروه شامل محافظان، فراشها، رفتگران و 65 نفر از آنان دربان درها و 22 نفرشان از مؤذنان و مكبّرها مىباشند. طبق نوشتهاى كه در مرآةالحرمين به وسيلۀ نويسندۀ آن، حدود يكصد سال قبل آمده است، اين تعداد چنين بوده است:
ابراهيم رفعت پاشا، نويسندۀ كتاب «مرآة الحرمين» كه بارها حج گزارده و آخرين سفر حجش در سال 1325 هجرى بوده است، در بارۀ كارمندان مسجدالحرام اينگونه نوشته است:
«مسجدالحرام داراى شيخ و بزرگى است كه معمولاً والى آن (يعنى والى ترك آن) و معاون او و نمايندهاى از سوى معاون والى و مديرى جهت انجام كارهاى آن و حدود