204گفتنى است كه هيچ يك از منارههاى ياد شده، هم اكنون وجود نداشته و اثرى از آنها باقى نمانده است.
طنين صداى اذان بلال (در روز فتح مكه) بر بام كعبه
ازرقى در كتاب تاريخى خود، اخبار مكه نقل مىكند: «ابوالوليد روايت كرده است كه پدر بزرگم از قول عبدالجباربن وردمكى و او از ابن ابى مليكه چنين نقل مىكند:
«در روز فتح مكه، بلال بر بام كعبه رفت و نداى اذان سر داد. يكى از اهالى مكه اعتراض كرد كه: اى بندگان خدا، آيا در شأن اين بردۀ سياه است كه بر بالاى بام كعبه اذان بگويد؟! ديگرى گفت: اگر خداوند بر او خشم گيرد، آن را دگرگون خواهد ساخت.
و خداوند عزّ و جلّ اين آيه را نازل فرمود:
يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ إِنّٰا خَلَقْنٰاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثىٰ...
1
«اى مردم، ما شما را نر و ماده آفريديم...»
پدر بزرگم از محمد بن ادريس شافعى، از واقدى، از مشايخ او نقل مىكند كه مىگفتهاند: چون هنگام نماز ظهر (روز فتح مكه) فرا رسيد، پيامبر صلى الله عليه و آله به بلال دستور دادند كه بر بام كعبه رفته، اذان بگويد.
قريش در اين هنگام، بر بالاى قلههاى كوههاى اطراف متوارى شدند. بزرگان آنان گريخته و از بيم كشته شدن پنهان شدند و برخى از آنان نيز امان خواستند.
همين كه صداى پرصلابت اذان توسط بلال طنين انداز شد و آنگاه كه به «أشهد أنَّ محمداً رسول اللّٰه» رسيد، جويريه (دختر ابو جهل) گفت: به جان خودم سوگند كه نام تو بلند آوازه شد، به هر حال نماز مىگزاريم، ولى به خدا سوگند هرگز كسى را كه عزيزان ما را كشته است، دوست نمىداريم و همانا نبوّتى كه به محمد صلى الله عليه و آله عرضه گرديد، به پدرم نيز