182به درون كعبه و در قسمتى از فضاى ورودى پلكان بام كعبه قرار داده و درِ آن را (باب التّوبه) قفل مىنمودند. هنگامىكه مجدداً مقام را از كعبه خارج مىكردند، آن را در جايگاه اوليه و اصلى خود قرار مىدادند. و هرگز جاى آن را تغيير نمىدادند.
در آن دوران، مقام داراى دو گنبد بود، نخست گنبدى از چوب كه در اوقات غير حج آن را بر روى مقام قرار مىدادند، ديگرى گنبدى از آهن بود كه به علّت قدرت و استحكام آن اين گنبد را در موسم حج بر روى مقام قرار مىدادند تا بدينوسيله از ازدحامى كه در اطراف مقام بوجود مىآمد از آن محافظت و نگهدارى نمايند. اين وضعيت را «ابن جبير» در سفرنامه خود در ماه رجب سال 579 هجرى به هنگام سفر حج خويش در مكه ديده و به قلم آورده است.
تجديد مقصورۀ ابراهيم عليه السلام
در صفحۀ 131 كتابم «مقام ابراهيم عليه السلام » كه در سال 1368 هجرى، در مصر چاپ و منتشر گرديد، پيشنهاد كردهام كه مقصورۀ چوبىِ مقام ابراهيم تعويض شود و پوششى شيشهاى، از جنس مقاوم، در اطراف آن قرار گيرد كه ضمن زيباتر شدن مقام، حاجيان بتوانند سنگ مقام را ببينند. اين پيشنهاد در رجب سال 1387 هجرى به مرحلۀ عمل در آمد و مقام ابراهيم عليه السلام به شكلى كه هم اكنون آن را ملاحظه مىكنيد در آمد. اين پوشش شيشهاى را در فرانسه، در كارخانۀ مخصوصِ ساخت كريستال، به اندازههايى به تناسب مقام ساختند و بر روى سنگ مقام قرار دادند. ساخت اين پوشش شيشهاى شش هزار ساعت به طول انجاميد. اينك ويژگىهاى اين پوشش شيشهاى را به آگاهى مىرسانيم:
1- شكل آن همانند گنبدى نيمدايرهاى است كه در بالاى آن، در وسط، سرپوش زيبايى از كريستال خود نمايى مىكند.
2- وزن آن هزار و هفتصد و پنجاه كيلو گرم مىباشد.
3- يكصد و سى سانتيمتر ارتفاع دارد.
4- ضخامت آن در همۀ جهات بيست سانتيمتر است.
5- قطر داخلى آن در پايين به چهل سانتيمتر مىرسد.