172
كتبه الحافظ اسماعيل الزهدي ادرنوي خوجه، كتبه عام الف و مأتين و ثمان و عشرين. 1
درِ صندوق چوبى، با ورقههايى از نقره مزيّن شده و بر روى آن اين عبارت نقش بسته است:
«صاحب الخيرات و الحسنات سلطان البرّين و فاتح الحرمين الغازي السلطان محمود خان ابن عبدالحميد خان، دام ملكه سنة الف و مائتين و ثمان و عشرين هجرية.»
اين صندوق چوبى از داخل هيچگونه زينتى ندارد.
از بالا تا پايين اين صندوق پردهاى از ابريشم آويزان شده است كه بعضى از آيات شريف قرآنى به وسيلۀ اينجانب بر آن نوشته شده و در سال 1348 هجرى در دارالكسوۀ مكه مكرمه 2 ساخته شده و تاكنون (سال 1385 هجرى) هنوز بر آن قرار دارد. اطراف چهارگانۀ اين صندوق، با پنجرۀ آهنى سبز رنگى احاطه شده است. امّا مقام ابراهيم عليه السلام از سنگى تشكيل شده كه آنچنان سفت و محكم نيست و رنگ آن بين زرد و قرمز است كه به سفيدى تمايل بيشترى دارد. سنگ مقام ابراهيم عليه السلام آنچنان سبك است كه ضعيفترين افراد هم مىتوانند آن را بردارند. اين سنگ تقريباً مكعب شكل است و بيست سانتيمتر ارتفاع دارد. طول سه ضلع نزديك به سطح آن 36 سانتيمتر و طول ضلح چهارم 38 سانتيمتر مىباشد. محيط آن در سطح سنگ 146 سانتيمتر است. قاعدۀ سنگِ مقام، كمى وسيعتر است بطورى كه محيط قاعدۀ آن به 150 سانتيمتر مىرسد.
بر روى اين سنگ شريف، كف پاى ابراهيم خليل عليه السلام فرو رفته است. اين فرورفتگى به مقدار نيمى از ارتفاع سنگ مىباشد. عمق يكى از دو پا ده سانتيمتر و ديگرى نه سانتيمتر است. اثر انگشتان پا بر اثر گذشت زمان محو شده و هم اكنون در اين جاى پا ديده نمىشود اما با كمى دقّت، اثر پاشنۀ پاها قابل تشخيص است.