146
تعداد مناصب هنگام ظهور اسلام:
اين مناصب، به هنگام ظهور اسلام به چهارده بخش تقسيم شد:
1- منصب سقايت؛ آب دادن به حاجيان و زائران كعبه كه به «عباس» عموى پيامبر صلى الله عليه و آله (از بنىهاشم) رسيد.
2- منصب عُقاب؛ پرچمدارى كه در دست ابو سفيان، «صخربن حرب» (از بنىاميه) قرار گرفت.
3- منصب رِفادت؛ ميهماندارى و پذيرايى زائران كعبه، كه در دست حارث بن عامر (از بنىنُوفَل) بود.
4- منصب حجابت؛ كليد دارى، پردهدارى، پرچمدارى و دارالندوه يا مؤسسۀ مشورتى، همگى به دست عثمان بن طلحه (از بنىعبدالدار) افتاد.
5- قُبه؛ اسلحه خانه و محل جمعآورى مهمات و سلاحهاى جنگى بود كه در دست خالدبن وليد (از بنىمخزوم) قرار داشت.
6- منصب سفارت؛ در دست عمر بن خطاب (از بنى عدى) بود.
7- ايسار و ازلام؛ عملى همانند بخت آزمايى و شرطبندى كه در دست صفوان ابن اميه (از بنىجُمَحْ) قرار داشت.
8- منصب قضا و داورى؛ اين منصب در ميان افراد دست به دست مىگشت.
9- منصب حفاظت اموال متعلق به كعبه و بتها؛ در دست «حارث بن قيس» از بنى سهم بوده است.
10- قيادت؛ سر دارى و سرپرستى كاروانهاى بازرگانى كه در دست «ابوسفيان» (از بنىاميه) بود.
11- مؤسسۀ پرداخت ديه و غرامت؛ كه در دست قبيله بنى تَيم قرار داشت.
12- مؤسسۀ مشورتى؛ كه از دار الندوه كوچكتر بوده، به دست «يزيد بن زمعة ابن اسود» از بنىاسد قرار داشت.
13- منصب اعِنّه؛ يا سرپرستى ستوران قريش در هنگام جنگ، كه دست به دست مىگشته.