128سه نقطه (...) قرار داديم. اين نوشته به زبان تركى و با حروف عربى است، بخلاف زبان تركى در دوران ما، كه با حروف لاتين نوشته مىشود. تركان پس از جنگ جهانى اول؛ يعنى از سال 1341 هجرى و خارج شدن خلافت اسلامى از دست آنان، حروف لاتين را جايگزين حروف عربى كردند.
اين قطعه چوب ساج كه در داخل مقام قرار داشت، از زمان ساخته شدن صندوق آهنى قديمى روى مقام شريف، در آنجا قرار داده نشده بود و آن در زمان خلافت سلطان عبدالعزيز خان، از آل عثمانى، در سال 1281 هجرى - همچنانكه در نوشتههاى بر روى قطعه چوب تصريح گرديده است - در اين محل به يادگار قرار داده شد.
سلطان عبدالعزيز خان در سال ياد شده دستور داد طوقى از نقره بر حجرالأسود قرار دهند، همچنانكه به دستور وى مسجدالحرام را نيز ترميم نموده و ارتفاع گنبد صندوق مقام ابراهيم را نيز افزايش دادند. اين افزايش حدود يك ذراع و نيم بود بطورىكه پس از آن، ديگر طاقچههاى اطراف صندوق مقام به سر مردم برخورد نمىكرد.
شخصى كه عمليات ساختمانى را انجام مىداده، در نظر داشته تا اين كارِ سلطان را به عنوان يادگار، در اين محل قرار دهد، از اينرو نام و تاريخ را در جملات ذكر شده بر روى اين چوب نوشته و در داخل مقام ابراهيم خليل عليه السلام به وديعت نهاده است.
در روز سهشنبه چهاردهم رجب همان سال، پوشش روى مقام ابراهيم را برداشتند.
اين پوشش، صندوق چوبى بود كه بر روى آن پردهاى از ابريشم قرار داشت كه در روى آن نوشتههايى نيز به چشم مىخورد. تمامى اين صندون به وسيلۀ پوششى از ورقههاى نقره پوشيده شده بود.
بر روى صفحههاى نقرهاى، بعضى از آيات قرآن، بگونهاى زيبا خودنمايى مىكرد.
در اطراف مقام كريم، از زمين تا بالا، ديوارى از مرمر كشيده شد كه اين ديوار به شكل ششگوش بنا گرديد. طول آن 160 سانتيمتر و عرض آن 110 سانتيمتر و ارتفاعش 75 سانتيمتر است.
پس از آن، در روز چهارشنبه پانزدهم رجب، كارگران اين قاعدۀ سنگى را، كه از مرمر سياه جديد تشكيل شده و از كوههايى در يكصد كيلومترى مكه بهدست آمده بود،