متن کتاب حج در آیینه شعر فارسی - جلد 1 - صفحه 147

(11 تا 384)

147 بحمداللّٰه مرا هستند فرزندان روحانى

ابن يمين

آب انگور نكو خور، كه مباح است و حلال آب زمزم نخورى بد كه حرامت باشد ²

ابن يمين

به آب زمزم و كوثر سفيد نتوان كرد گليم بخت كسى را كه بافتند سياه ³

حافظ

كوى تو كعبه و لب تو آب زمزم است آبى چرا به تشنۀ زمزم نمى‌دهى ⁴

كمال خجندى

آن كس است اين كه مكه و بطحا زمزم و بوقبيس و خيف و منا ⁵

جامى

لب لعل و زنخدان هر دو با هم نموده آب خضر و چاه زمزم ⁶

هلالى جغتايى

چنان با نيك و بد سر كن كه بعد از مردنت عرفى مسلمانت به زمزم شويد و هندو بسوزاند ⁷

عرفى

1) - ابن يمين، ديوان، ص 204

2) - همان

3) - حافظ، ديوان، ص 17

4) - كمال خجندى، ديوان، ص 357

5) - جامى، سلسلة الذهب، ص 226

6) - هلالى جغتايى، ديوان، صفات العاشقين، ص314

7) - عرفى، ديوان

مشخصات کتاب

حج در آیینه شعر فارسیجلد:1نویسنده:شجاعی، محمدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1