1) - جامى، هفت اورنگ، ليلى و مجنون، ص793 تا 797

2) - امام جعفر صادق عليه السلام مى‌فرمايد: هر گاه مناسك حج را به پايان برديد بر مركب خود سوار شويد و به سوى اهل خود برويد زيرا اقامت در مكه قساوت قلب مى‌آورد. (علل الشرايع، ج 2، ص 446.) و در مورد اين كه اقامت در مكه قساوت قلب مى‌آورد احاديث گوناگونى ذكر شده است. (فروع كافى، ج 4، ص 230؛ علل الشرايع، ج2، ص446.) امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: پس از پايان مراسم باز گرد تا بيشتر مشتاق بازگشت باشى. (فروع كافى، ج 4، ص 230.)

3) - على بن مهزيار مى‌گويد:از امام رضا پرسيدم آيا اقامت در مكه فضيلتش بيشتر است يا از آنجا بيرون رفته و در شهرهاى ديگر اقامت گزينم؟در جواب نوشت: «المقام عند بيت اللّه افضل» اقامت نزد خانۀ خدا بافضيلت‌تر است. (تهذيب، ج 5، ص 476 به نقل از الحج فى الكتاب و السنه، ص 170.) امام باقر عليه السّلام مى‌فرمايد: كسى كه يك سال در مكه مجاور باشد خداوند گناهان نه سالۀ گذشتۀ او و خانواده و بستگان و همسايگان و كسانى را كه براى آنها استغفار مى‌كند، مى‌آمرزد و آنها را تا چهل سال از هر بدى نگه مى‌دارد. (فروع كافى، ج 6،ص 270؛تهذيب،ج 5،ص 444.)