متن کتاب حج در آیینه شعر فارسی - جلد 1 - صفحه 110

(11 تا 384)

110 گردن جانها همه در طوق او

محيى لارى

حاجت خواستن و دعا در كنار كعبه

كنار خانۀ خدا، كعبه، بهترين مكان جهت راز و نياز با خداوند بى‌نياز و مناجات با ذات پاك پروردگار است. آنجا مكانى است كه پيامبران الهى و امامان پاك نماز مى‌گزاردند و دست دعا به سوى معبود برداشته و با محبوب خويش عاشقانه سخن مى‌گفتند. ² آنجا مكانى است كه مشتاقان و دردمندان، اميدواران و بيدار دلان به گرد «بيت‌اللّٰه» خلقه زده و با «رب‌البيت» در خلوت شب زمزمه مى‌كنند. ³ آنجا مكانى است كه آوارگان و شكوه داران، بزرگان و برگزيدگان، با آگاهى و معرفت و با شعور و شناخت سر بر خاك مى‌سايند و به سجده مى‌روند و با درد و داغ و سوز و گداز اشك مى‌ريزند و گريه مى‌كنند. ⁴

1) - محيى لارى، فتوح الحرمين، ص 41

2) - طاووس فقيه مى‌گويد: در حجر (اسماعيل) امام سجاد را ديدم كه مى‌گفت: عبيدك ببابك، اسيرك بفنائك... خدايا! بندۀ كوچك تو و اسير رواق خانۀ تو... به درگاه تو روى آورده... وى را از درت رد مكن. المناقب، ج4، ص148

3) - در حالات امام زين العابدين است كه: فلمّا لم ير أحداً رمق السماء بطرفه... سحرگاهان آن هنگام كه كسى را نمى‌ديد به آسمان خيره نگاه مى‌كرد و مى‌گفت: خدايا ستارگان در پردۀ شب فرورفته‌اند و بندگانت در خواب خفته‌اند، درهاى رحمت به روى خواهندگان باز است به سويت آمده‌ام... مناقب، ج4، ص151

4) - در حالات امام صادق - ع - است كه در كنار كعبه وقتى سر از سجده بر مى‌داشت آنچنان گريسته بود كه گويا صورتش در آب فرورفته بود. ثم رفع رأسه و وجهه من البكاء كانها غمست فى الماء. قرب الاسناد، ص19، به نقل از: الحجّ فى الكتاب والسنة، ص98 تا 100

مشخصات کتاب

حج در آیینه شعر فارسیجلد:1نویسنده:شجاعی، محمدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1