1) - فروع كافى حديثى نقل مى‌كند كه امام صادق عليه السلام فرمود: با پدرم در حجر اسماعيل بوديم، پدرم مشغول نماز بود در اين هنگام مردى آمد و كنار او نشست. پدرم كه نماز را تمام نمود او سلام كرد و گفت: سه سؤال دارم كه فقط تو و شخص ديگرى آن را مى‌داند. سؤال اول: علت طواف اين خانه چيست؟ پدرم در جواب فرمود: زمانى كه پروردگار عزوجل به ملائكه فرمان داد كه آدم را سجده كنند گفتند: كسى را خلق مى‌كنى كه در زمين فساد و خونريزى كند و ما به تسبيح و تقديس تو مشغوليم. خداوند فرمود: من چيزى را مى‌دانم كه شما نمى‌دانيد سپس به آنها غضب كرد. آنان درخواست توبه كردند. خداوند هم به آنان فرمان داد كه «ضراح» را كه همان «بيت المعمور» است طواف كنند. آنان در آنجا درنگ كرده و هفت سال برگرد خانه چرخيدند و از آنچه گفته بودند استغفار كردند تا پس از آن خدا توبۀ آنان را پذيرفت و از آنها راضى شد. پس اين اصل طواف بود. سپس خداوند بيت‌الحرام را در مقابل ضراح قرار داد تا اگر بنى آدم گناهى مرتكب شدند در آنجا توبه كرده پاك شوند. آن گاه آن مرد گفت راست گفتى. (كلينى، فروع كافى، ج 4، ص 188 و در اين باره احاديث فراوان ديگرى در كتب زير وجود دارد، دعائم، ج1، ص292؛ علل الشرايع، ج2، ص402؛ تفسير العياشى، ج1، ص31؛ فروع كافى، ج4، ص187؛ مستدرك، ج2، ص138)

2) - عمعق، ديوان، ص 178

3) - رشيد الدين وطواط، ديوان، ص 268

4) - جمال الدين اصفهانى، ديوان، ص 43

5) - خاقانى، ديوان