91كرد: آيا من رازدار تو نيستم؟ فرمود: چنين است، اما آنچه از من مىترواد بر تو مىبارد. عرض كرد: آيا چون تويى پرسشكننده را نا اميد مىكند؟ فرمود: «حقيقت» پرده برگرفتن از پرتوهاى جلال حق است بدون اشاره. عرض كرد: بر بيان بيافزاى. فرمود: از ميان رفتن موهوم به گاه پايدارى معلوم. عرض كرد: بر بيان بيافزاى. فرمود: پردهدرى در پى چيرگى راز است. عرض كرد: بر بيان بيافزاى. فرمود: حقيقت، نورى است كه از بامداد ازلى مىدرخشد و پرتوهايش بر آثار توحيد مىتابد. عرض كرد: بر بيان بيافزاى، فرمود: چراغ را خاموش كن كه صبح دميده است.
اى حاجى عزيز! پس از اين اشراق و طلوع نور حقيقت است كه دل به مقام كشف و شهود مىرسد و در پرتو اين شناخت به ملأ اعلى پرواز مىكند. حجابهاى جسمى و نورى را يكى پس از ديگرى كنار مىزند، و آنچنان به وجد و شوق مىآيد كه بىاختيار در كوههاى اطراف بالا و پايين مىدود. اين بىقرارى نشانۀ عروج روح فرد به ساحت قرب الهى است. امام صادق(ع) در سرّ وقوف به مزدلفه چه زيبا فرمود:
وَاتَّقِهْ بِمُزدَلَفةَ وَ اصْعَدْ بِروحِك الَي الْمَلأِ الاَعلي بِصُعودِك عَلَي الْجَبلِ. 1
با ترس و تقواى دل به مزدلفه وارد شو و با بالا رفتن از كوه با روح خود به ملأ اعلى پرواز كن.