66گويد. پرسيدند: چرا لبيك نمىگويى؟ فرمود: «مىترسم كه پروردگارم بگويد:
«لالبيّك و لاسعديك» . پس چون تلبيه گفت، بىهوش شد، از مركب فرو افتاد و پيوسته اين حال او را فرا مىگرفت تا اعمال حج را به پايان رساند.
آرى حاجى عزيز! وقتى حال امام سجاد(ع) كه در نهايت قرب و بالاترين درجه معنوى قرار دارد در مقام تلبيه اينگونه است، تكليف بنده و شما روشن است. بايد به هنگام گفتن لبيك بسيار هراسان و در عين حال اميدوار باشيم تا از دريافت رمز قبولى حج محروم نمانيم.
ممكن است اين پرسش براى ما پيش بيايد كه چگونه ممكن است خداوند متعال حاجى را به مهمانى دعوت كند امّا لبيك بعضىها را اجابت ننمايد؟ پاسخ آن است كه؛ دعوت پروردگار مهربان فراگير است، امّا موانعى براى دريافت در خود ما وجود دارد. حال براى اطمينان از اجابت خدا و براى پى بردن به اسرار اين كلمۀ الهى بايد شرايط زير را فراهم كنيم.
الف) احرام درد و نياز
حقيقت احرام درد و نيازمندى به خداست. زمانى كه اين لباس را بر تن مىپوشانيم بايد عطش نياز و درد اشتياق در قلب ما شعلهور شود. در واقع لبيك ما، تنها ذكر زبانى نباشد بلكه با اين فرياد، قلب يكسره در ياد خدا مستغرق شود. چه زيبا فرمود شيخ عطار:
لبيك عشق زن تو درين راه خوفناك
t و احرام درد گير درين كعبۀ رجا