150پيوسته از آستان قرآن دميده مىشود و از آنجا كه مؤمنين، به خدا گرويده و جز او كسى را نمىطلبند، روحشان با آهنگ قرآن به پرواز در مىآيد. به تعبير اميرمؤمنان(ع) قرآن كريم ميزان سنجش مقام متقين است:
تَالِينَ لأَجْزَاءِ الْقُرْآنِ يُرَتِّلُونَهَا تَرْتِيلاً يُحَزِّنُونَ بِهِ أَنْفُسَهُمْ وَ يَسْتَثِيرُونَ بِهِ دَوَاءَ دَائِهِم. 1
آيات قرآن را با توجه تلاوت مىكنند و نفس خود را با خواندن آن محزون مىكنند و درمان دردهاى خود را از آن مىجويند.
پس نتيجه مىگيريم كه قرائت قرآن، بيان الفاظ يا عبور از معانى آن نيست بلكه درك مفهوم حقيقى قرآن و در آغوش كشيدن معانى آن است. و اين ممكن نيست مگر با طهارت دل: لاٰ يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ ؛ «كه جز دست پاكان (و فهم خاصان) بدان نرسد.» (واقعه: 79)
به قول سنائى:
عروس حضرت قرآن نقاب آنگه براندازد
كه دارالملك ايمان را مجرد بيند از اغيار
بدين ترتيب انسان مؤمن بهويژه حجگزار واقعى همواره با انس و حضور در ساحت قرآن كريم، كعبۀ دوست را طواف مىكند. هرگاه دلش هواى كعبه نمايد، سراسيمه به كوى قرآن مىشتابد و عطش هجران