94منم كه به خود تكيه كردم. 1
منم كه عمداً به گناه افتادم. 2
منم كه وعده بازگشت دادم و تخلف نمودم. 3
منم كه پيمانشكنى كردم. 4
منم كه امروز به خطايم اقرار مىكنم. 5
منم كه امروز اعتراف به نعمتهاى بىانتهايت بر خود دارم. 6
خدايا مرا ببخش.
رو سياهم.
دل شكستهام.
به بن رسيدهام.
خجالت زده از نافرمانيم.
سرشكسته از حريم شكنىام.
سر به زير از اين همه لطف تو و پاسخ زشت خويشم.
از همه جا رانده و ماندهام.
درِخانهاى ديگر نمىشناسم.
كسى در به رويم نمىگشايد.
خداى مهربانم
اى كه گناه بندگانت ضررى به تو نمىزند.
اى كه از طاعت بندگانت بىنيازى. 7
اى كه عمل صالح بندگانت را تو توفيق مىدهى. 8
هواى بندگيت را تو كرم مىكنى.
نسيم عشق را به دلها وزيدى.