80كوچكتر از آنم كه بتوانم نعمتهايت را شماره كنم.
كوچكتر از آنم كه بتوانم عطا و بخششهايت را شكر كنم.
كوچكتر از آنم كه بتوانم دريابم به من چه دادهاى.
كوچكتر از آنم كه دريابم چه نعمتهايى در اختيارم نهادهاى.
چقدر مهربانى، چقدر رؤوفى، چقدر متعالى و عزيزى.
چقدر پاكى، چقدر منزهى، چقدر لايق حمد و ثنايى، چقدر در كبريايى فوق تصورى.
مرا به بندگى قبول كردى، ممنونتم.
مرا مخاطب تكليف و طاعتت قرار دادى، ممنونتم.
مرا نعمت عقل و فهم و ادراك دادى، ممنونتم.
مرا از صف همه مخلوقت ممتاز كردى، ممنونتم.
مرا مخاطب تكليف و مزين به عقلم كردى، ممنونتم.
مرا به پاداش خير و جزاى بهشت وعده دادى، ممنونتم.
مرا از سوار بر موج هوس پرهيز دادى، ممنونتم.
مرا به جوار قربت توان مأوا دادى، ممنونتم.
مرا به مصاحبت با فرشتگانت قدرت دادى، ممنونتم.
خداى عزيز
همين كه بتوانم نعمتهايت را بشمارم و شكر كنم، شكر ديگرى را مىطلبد.
همين كه پرده غفلت را برايم كنار زدى تا نعمتت را ببينم و سپاست گويم، شكر جديدى مىطلبد. 1