62تو همه انبيا و اوصياءشان را براى بيان اين وعده و وعيدها ارسالم داشتى.
تو قرآن ناطق و صامت را براى تذكر و ياد اين حسن انتخابها و پرهيز از سوء انتخابم نازل كردى.
ولى بيچارگى به من روى آورد.
هواى نفسم را تبعيت كردم. 1
از دشمن قسم خوردهاى كه گناه را برايم آراسته بود نهراسيدم. 2
به فريبكارى و اغواى دشمنان تو اعتماد كردم.
اين بىتوجهىها مرا به تجاوز از حدود تو واداشت. 3
مرا به مخالفت از اوامرت كشاند. 4
الان خسته دل آمدهام.
عذر خواهم، پشيمانم، شكسته دلم، عفوت را مىطلبم،
آمرزشت را مىخواهم.
اقرار به زشتى دارم، اذعان و اعتراف به گناهم دارم. 5
از تعفن گناهم به كجا فرار كنم؟ 6
پناهى ندارم. 7
كجا رو كنم؟
اگر امروز به خود آمدهام، مرهون توام.
اگر امروز به گذشتهام تأسف مىخورم، مديون توام.
اگر دستم را گرفتهاى از غرق شدن نجاتم دادهاى، بدهكار لطف توام.
اگر در بين راه توبه كردم و از ميان شعلههاى گناه خارجم كردى،