متن کتاب نجوای عشق - جلد 1 - صفحه 159

(7 تا 181)

159اين تويى خداى رؤوف و رحيم و كريم و با احسان كه از درِ خانه‌ات كسى نااميد برنگشت. ¹

آرزومندان به احسانت هرگز از آستان قدست رانده نشدند. ²

اميدواران بار اميد درِ خانه تو مى‌نهند. ³

چشم به راهان در آستان كرمت به انتظار ايستاده‌اند. ⁴

اميدمان را با يأس و نوميدى پاسخ مگو. ⁵

لباس يأس و سرافكندگى را به تنمان مپوش. ⁶

خداى مهربانم

شكر و سپاسم در برابر عظمت نعمت‌هايت ناچيز است. ⁷

حمد و ثنايم در برابر اكرام و پذيراييت ناقابل است. ⁸

الطاف خير تو بر سرم خيمه‌اى از عزت به پا كرده. ⁹

اعطاء نعمت‌هايى كه بر من منت گذاشته‌اى چون گردنبندى زيبا برگردنم هرگز باز نمى‌شود. ¹⁰

احسان و بركات تو چون طوقى بر گردن من افتاده كه هرگز شكسته نشود. ¹¹

نعمت‌هايت آن‌چنان انبوه است كه زبان از عهدۀ شمارشش بر نيايد. ¹²

فهم و ادراك من كوچك‌تر از دريافت فزونى نعمت‌هاى توست تا چه رسد به دريافت جزء جزء آن‌ها. ¹³

من كجا و شكر اين همه نعمت‌ها!! ¹⁴

من كجا و سپاس اين همه اكرام‌ها!!

1) . وَاَنْتَ الرَّؤُفُ الرَّحيمُ الْبَّرُ الْكَريمُ، الَّذى يخَيبُ قاصِديهِ.

2) . وَلا يطْرُدُ عَنْ فِنآئِهِ امِليهِ.

3) . بِساحَتِكَ تَحُطُّ رِحالُ الرَّاجينَ.

4) . وَبِعَرْصَتِكَ تَقِفُ امالُ الْمُسْتَرْفِدينَ.

5) . فَلا تُقابِلْ امالَنا بِالتَّخْييبِ وَالأَياسِ.

6) . وَلا تُلْبِسْنا سِرْبالَ الْقُنُوطِ وَالإِبْلاسِ.

7) . الهى‌تَصاغَرَ عِنْدَ تَعاظُمِ الائِكَ شُكْرى.

8) . وَتَضآئَلَ فى جَنْبِ اكْرامِكَ اياىَ‌ثَنآئى وَنَشْرى.

9) . وَضَرَبَتْ عَلَىَّ لَطآئِفُ بِرّكَ مِنَ الْعِزِّ كِلَلاً.

10) . وَقَلَّدَتْنى مِنَنُكَ قَلائِدَ لا تُحَلُّ.

11) . وَطَوَّقَتْنى اطْواقاً لا تُفَلُّ.

12) . فَآلائُكَ جَمَّة ضَعُفَ لِسانى عَنْ احْصآئِها.

13) . وَنَعْمآؤُكَ كَثيرَة قَصُرَ فَهْمى عَنْ ادْراكِها فَضْلاً عَنِ اسْتِقْصآئِها.

14) . فَكَيفَ لى بِتَحْصيلِ الشُّكْرِ.

مشخصات کتاب

نجوای عشقجلد:1نویسنده:راجی، علیناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1