109اى همه اميدم.
نااميدم مكن كه درماندگيم شديد است. 1
به خاطر فقرم، عنايت كن. 2.
به خاطر ضعفم، ترحم كن. 3
به خاطر عشقم، وصلم كن.
امشب از تو توبه مىخواهم.
امشب حلقه درِ رحمتت را با دستى پر اميد مىكوبم. 4
امشب به التماس آمدهام.
به تضرع و زارى آمدهام.
به عزتت قسم، اگر از درِ خانهات مرا برانى، نمىروم. 5
از تملق درِ خانهات دست بر نمىدارم. 6
به دلم الهام شده اينجا خانه جود و كرم است. 7
اينجا خزانه رحمت و مغفرت است.
اينجا خانه اميد بندگان حريمشكن است.
امشب با فريادى بلند به ندامت قلبى ايستادهام.
با پشيمانى دل آمدهام.
با خجالت و شرم و دلشكستگى بار يافتهام.
امشب از تو توبهاى مىخواهم آنچنان محكم كه هرگز به نافرمانيت برنگردم. 8
آنچنان به دلم خير و خوبىها را الهام كنى، 9
آنچنان اعمال صالح را به من تفهيم كنى،
آنچنان خوف و خشيت را در شب و روز آشكار و نهان به من