66شنوا و بيناست. كسانى كه از شما نسبت به همسرانشان ظهار مى‌كنند [و مى‌گويند: «انتِ على كظهر امّى» تو نسبت به من به‌منزله مادرم هستى]، آنان هرگز مادرانشان نيستند، مادرانشان تنها كسانى هستند كه آنها را به دنيا آورده‌اند. آنها سخنى زشت و باطل مى‌گويند و خداوند بخشنده و آمرزنده است. كسانى كه همسران خود را ظهار مى‌كنند، سپس از گفته خود بازمى‌گردند، بايد پيش از آميزش جنسى با هم، برده‌اى را آزاد كنند. اين دستورى است كه به آن اندرز داده مى‌شويد و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد، آگاه است. و كسى كه توانايى [آزاد كردن برده‌اى] نداشته باشد، دو ماه پياپى قبل از آميزش روزه بگيرد و كسى كه اين را هم نتواند، شصت مسكين را اطعام كند، اين براى آن است كه به خدا و رسولش ايمان بياوريد، اينها مرزهاى الهى است و كسانى كه با آن مخالفت كنند، عذاب دردناكى دارند.

شأن نزول آيات

اين آيه‌ها، درباره خوله بنت ثعلبه، كه همسرش به علت عصبانيت با لفظ ظهار او را طلاق گفته و سپس پشيمان شده بود، نازل گرديد. ¹