197پايان عمر ازدواج نكرد. زن ديگر، خوله دختر حكيم بود كه آرزو داشت با پيامبر(ص) ازدواج كند و خداوند به پيامبرش فرمان داد:

تُرْجِي مَنْ تَشٰاءُ مِنْهُنَّ وَ تُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشٰاءُ (احزاب: 51)

[نوبت] هر يك از همسرانت را بخواهى مى‌توانى به تأخير اندازى و هر كدام را بخواهى نزد خود جاى دهى.

پيامبر نيز، شراف دختر خليفه كه خواهر دحيه كلبى بود را خواستگارى كرد و در اين ميان، خوله دختر حكيم درگذشت و پيامبر(ص) از اين درخواست صرف‌نظر كرد. از بين اين زنان، تنها ميمونه دختر حارث بود كه خداوند درباره او چنين فرمود:

وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهٰا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرٰادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَهٰا خٰالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ (احزاب: 50)

زن با ايمانى كه خود را به پيامبر ببخشد [و مهرى براى خود نخواهد] چنانچه پيامبر بخواهد او را به همسرى برگزيند، اما چنين ازدواجى تنها براى تو مجاز است نه ديگر مؤمنان.

وفات ميمونه

ميمونه در سال 61 هجرى زمانى كه هشتاد ساله بود، درگذشت. ميمونه به هنگام مرگ، وصيت كرد كه در سرزمين سرف، جايى كه با پيامبر(ص) ازدواج كرد، او را به خاك بسپارند و طبق وصيتش او را در سرف به خاك سپردند.