62استمرار حكم اباحة نكاح متعه بودهاند. 1
تحريم متعه از سوى خليفه دوم
يكى از بحثهاى مهم در مورد تحريم نكاح موقّت و شايد هم خاستگاه همه مستندسازىها و پافشارىها در حرمت آن، نهى صريح خليفه دوّم از اين ازدواج و مجازات كردن مرتكبان آن است.
جاحظ، قرطبى، سر حسنى حنفى، فخر رازى و بسيارى ديگر از علماى اهل سنت نقل كردهاند كه عمر در خطبهاى گفت: «
متعتان كانتا على عهد رسول الله(ص) و انا انهى عنهما و اعاقب عليهما: متعة الحج و متعة النساء »
2
؛ «دو متعه در زمان پيامبر(ص) [جايز] بود و من آن را منع مىكنم و مرتكب آنها را كيفى مىنمايم: متعۀ حج و متعۀ زنان».
اين گفته به قدرى مشهور است كه فخر رازى در تفسير كبير، در بيان علّت تحريم متعه بدان استناد كرده و توجيهاتى نيز براى آن و سكوت صحابه در برابر اين فتوا بيان كرده است. 3