167شريكى و همتايى ندارد. چشم‌ها و وهم‌ها، نمى‌توانند او را بيابند، اما او چشم‌ها و وهم‌ها را مى‌يابد. او را چُرت و خواب نمى‌گيرد و او به هر امر ريزى آگاه است. او آفريدگار همۀ اشيا است، الهى غير از او نيست. تمام آفرينش و امور به دست اوست. و هر كس كه قائل بشود خداوند شبيه دارد او مشرك است.

هر كسى كه به اماميه و شيعه، دربارۀ توحيد - غير از آنچه گفته شد - نسبت ديگرى بدهد، او كاذب است. و هر روايتى كه غير از اين مطالب ياد شده را نقل كند، نبايد پذيرفت و آن روايت، ساختگى و به دور از واقعيّت است. و هر حديثى كه مطابق با قرآن نباشد، باطل است؛ چنان چه، چنين حديثى در كتب شيعه يافت شود، آن جاسازى (دستكارى و جعلى) شده است و جزء مكتب شيعه نيست.» ¹

توحيد و نفى شرك، هدف آفرينش

خداوند دربارۀ هدف از آفرينش، اين چنين فرموده است:

«وَ مٰا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاّٰ لِيَعْبُدُونِ» ²؛ «جن و انسان را نيافريديم، مگر به هدف عبوديت و بندگى.»

معناى عبوديت، همان تسليم در برابر خداى واحد و اعتراف به خداى يگانه در تمام ابعاد - چه در عقيده و چه در اطاعت - و كنار گذاشتن هر نوع شرك و بت‌پرستى است.