110پيشينيان گفته بودند، گفتند. آنها گفتند : آيا هنگامى كه مرديم و خاك و استخوانهايى (پوسيده) شديم، آيا بار ديگر برانگيخته خواهيم شد؟! اين وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ اين فقط افسانههاى پيشينيان است.»
وجه استدلال :
آيات قبل و بعد، بدون ترديد مربوط به مشركان است. ضمير «قٰالُوا» نيز به مشركان برمىگردد. پس سخن مشركان، نفى معاد بوده است و عقيدۀ به معاد را افسانه مىپنداشتند. اين آيه به صراحت دلالت مىكند بر اينكه عقيدۀ مشركان، نفى معاد بوده است. 1