104اين، يك مقطع تاريخى تعيين كننده است. نخبگان و علما و روشنفكران، وظيفۀ سنگينى در اين مقطع بر دوش دارند. هر گونه ضعف و سست عنصرى و غرضورزى و كوتاهى آنان، مىتواند به فاجعه منتهى شود. علماى دين در برابر اختلاف افكنى مذبى ساكت ننشينند. روشنفكران در دميدن روح اميد در جوانان كوتاهى نكنند. سياستمداران و زمامداران، مردم خود را در صحنه نگه دارند و به آنان تكيه كنند. دولتهاى اسلامى، همبستگى ميان خود را تقويت كنند و از اين قدرت حقيقى در برابر تهديد سلطهگران بهرهمند شوند.