58 اَللّٰهِ كَثِيراً* (حج: 40)». خانه خدا معبد و مصلى و محل ذكر است، نه جاى كسب و زيست و سكنى گزيدن.

دوم: خالى از بت و بت‌پرستى، چون بيت خانه خداست بايد از بت‌پرستى و عبادت غير خدا مبرّا باشد. ¹ چنانكه نظير همين مطلب را در جاى ديگر بيان كرده و آن را قرين نفى شرك نموده است: «وَ إِذْ بَوَّأْنٰا لِإِبْرٰاهِيمَ مَكٰانَ الْبَيْتِ أَنْ لاٰ تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ ...(حج: 26)».

سوم: طهارت از حدث اكبر، يعنى افرادى كه در حيض و جنابتند، نبايد داخل خانه و مسجد الحرام شوند. ² زيرا به تعبير خود قرآن اينها در زمره غير مطهران قرار دارند، چنانكه مى‌فرمايد: «وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا (مائده: 6)»، و نيز فرمود: «فَاعْتَزِلُوا النِّسٰاءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لاٰ تَقْرَبُوهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ (بقره: 222)».

چهارم: طهارت از خبث، چنانكه در روايتى از امام صادق مى‌خوانيم كه فرمود: «أنْ طهرّا...فَيَنْبغِى المَعْبدَ أن‌لايَدخُلَ الاّ وَ هُوَ طَاهِر قَد غَسَلَ عَنْهُ العَرَقَ وَ الأذَى وَ تَطَهّر». ³ بنابراين طهارت بيت از كثافات و آلودگى لازم است، چون خانه خدا مصلى است، و مصلى نماز بايد از نجاست پاك باشد، از اين رو بايد آلودگى‌ها و كثافاتى را كه مردم به وجود مى‌آورند، از آن زدوده شود. ⁴پنجم: طهارت بنيانى، چنانكه در باره مسجد قبا فرمود: «أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيٰانَهُ عَلىٰ تَقْوىٰ مِنَ اللّٰهِ وَ رِضْوٰانٍ (توبه: 108)». ⁵ششم: طهارت از بوى بد، چنانكه در روايتى امام باقر مى‌فرمايد: «شَكَتِ الْكَعْبَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا تَلْقَى مِنْ أَنْفَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَوْحَى اللَّهُ