3746. راز اين‌كه منافع را به صورت نكره بيان نموده است اين است كه، تنها منافعى كه مربوط به حج است و در عبادت‌هاى ديگر وجود ندارد، مدّ نظر قرار دهد.

7. از اين كه فرمود: «وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِي أَيّٰامٍ مَعْلُومٰاتٍ عَلىٰ مٰا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعٰامِ» . آموخته مى‌شود كه ذكر خدا به هنگام ذبح معيار جدايش مؤمن از مشرك است. و نيز بايد آموخت كه همه كارها مى‌تواند به نام خدا باشد.

8. اشارت به مقام «حُنَفٰاءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ» ، يادآورى اين نكته است كه، اگر كسى ادعاى پيروى از ابراهيم كه حنيف است: «وَ لٰكِنْ كٰانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ مٰا كٰانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (آل عمران: 67)»، را دارد بايد اين گونه باشد.

***