371به دنبال انجام قربانى نوبت به تقصير(يا حلق) مى‌رسد كه در قالب «ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ» بيان شده است و حاجى با اين كار از احرام خارج مى‌شود.
با فراغت از عمده از اعمال، نوبت به آن مى‌رسد تا به نذرهاى خود عمل كند كه فرمود: «وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ» .
و در پايان آنان را روانه مكه مى‌كند تا با طواف بيت، تتمه اعمال خود را به جاى آورند: «وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ» .
رعايت حريم الهى
پس از بيان احكام و مناسك حجّ، با بيانى بسيار لطيف مؤمنان را به انجام اعمال حجّ و ترك از محرمات ترغيب مى‌كند و مى‌فرمايد: «ذٰلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُمٰاتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ» . و در ادامه نيز مى‌فرمايد: «ذٰلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعٰائِرَ اللّٰهِ فَإِنَّهٰا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ» .
كلمه ذلك 1 در اين دو آيه اشارت به تشريعاتى است كه براى ابراهيم و محمد صورت گرفته است، يعنى برنامه از اين قرار است و بايد انجام گيرد، و اين امور حريم‌هايى كه خير انسان در رعايت آن است. و افزون بر حريم‌هايى پيشين لازم است در تحليل و تحريم انعام، پرستش و عبادت، و نيز سخن گفتن رعايت حريم الهى بشود و از تحريم نا بجاى انعام، پرستشهاى غلط و سخنان باطل و بى‌پايه كه مبتلاى عموم در برنامه حج است دورى گزيد، تا در پرتوى آن بتوان به مقام: «حُنَفٰاءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ (حجّ: 31)» در حوزه اعتقادات و به مقام تقوى القلوب در حوزه اخلاقيات برسيد.