361درباره حلق و تقصير فرمود: «لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرٰامَ إِنْ شٰاءَ اللّٰهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ (فتح: 27)».
درباره بيتوته در منى و نفر از آن سرزمين فرمود: «وَ اذْكُرُوا اللّٰهَ فِي أَيّٰامٍ مَعْدُودٰاتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاٰ إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلاٰ إِثْمَ عَلَيْهِ (بقره: 203)».
در باره طواف و نماز و آن فرمود: «وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنٰا إِلىٰ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ أَنْ طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْعٰاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ (بقره: 125)». و «وَ إِذْ بَوَّأْنٰا لِإِبْرٰاهِيمَ مَكٰانَ الْبَيْتِ أَنْ لاٰ تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْقٰائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ (حجّ: 26)».
در باره سعى بين صفا و مروه فرمود: «فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاجُناحَ عَلَيْهِ أَنْ‌يَطَّوَّفَ بِهِما»(بقره: 158)»،
در ادامه بيان احكام و مناسك حج، آيات مورد بحث مجدداً به برخى از آنها اشارت مى‌شود:
1. ياد خدا
در ادامه آيه مى‌فرمايد: «وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِي أَيّٰامٍ مَعْلُومٰاتٍ عَلىٰ مٰا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعٰامِ» . اين جمله عطف بر عبارت: «لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ» است، و در واقع لام در «لِيَشْهَدُوا» در اينجا نيز تكرار شده و سرآغازى براى ورود به بيان دومين فلسفه سفر حج مى‌باشد، بدين معنا كه بگو: بيايند تا مناسك حجّ را به جاى آورند. و اولين منسك مطرح در اين آيه ذكر خدا در سرزمين منى و در ايام تشريق است، زيرا گرچه در اينجا تعبير به «أَيّٰامٍ مَعْلُومٰاتٍ» كرده است، در جاى ديگر تعبير به «أَيّٰامٍ مَعْدُودٰاتٍ» نموده: «وَ اذْكُرُوا اللّٰهَ فِي أَيّٰامٍ