311چنين حادثه‌اى روى نداد. 1 اين‌كه مراسم اعلام برائت در تاريخ مشخصى و با مشخصه‌هايى روى داده است، بدين معناست كه مانند هر حادثه تاريخى ديگر منحصر به همان زمان مى‌باشد.
در آن سوى قضيه و در طرف مقابل ممكن است گفته شود اعلام برائت نبايد منحصر به زمان و مكان حجّ باشد، بلكه در همه مكانها و زمانها جارى و سارى است، و ضرورتى ندارد تا در حجّ انجام شود!
اما حقيقت اين است كه هيچ دليلى بر عدم تكرار اعلان برائت وجود ندارد، زيرا آيه به طور مطلق فرموده است: «يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ» . و اين بدان معناست كه حجّ اكبر به عنوان يك واقعيت مستمر وجود داشته است، لذا پيامبر را مكلّف مى‌كند تا در آن موقعيت برنامه خود را اجرا نمايد. و هيچ دلالتى بر اين‌كه انجام اين مأموريت تنها يك بار آن‌هم در صورت اجتماع مسلمين و مشركين باشد ندارد. و وقوع اولين برائت در سال نهم بيانگر سرآغازى تشريع و اجراى اين حكم است.
و اما اين‌كه گفته شود اعلان برائت در همه زمانها و مكانها مطلوب است، بايد گفت: مستفاد از كريمه «وَ أَذٰانٌ مِنَ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النّٰاسِ» اين است كه اعلام برائت بايد به گوش همگان برسد، و چون در عالم اسلام هيچ اجتماعى عظيم‌تر و بزرگ‌تر از موسم حج وجود ندارد، تا بتواند ظرف مكانى و زمانى اين پيام‌رسانى مهمّ باشد، آن مكان امن و مطهّر و آن زمان پر از معنويت و در فضايى كه حجاج بخش مهمّى از مناسك حج خود را انجام داده‌اند و روح توحيد را در خود تجديد نموده‌اند، مناسب‌ترين زمان و مكان براى اعلام برائت مى‌باشد.
در روايات نيز دليل بر حصر و يك‌بارگى برائت وجود ندارد، و انجام نشدن آن در دوران ائمه بسا به دليل عدم شرايط لازم باشد، مانند بسيارى از احكام ديگر.