288
اَلسُّفَهٰاءَ أَمْوٰالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰاماً (نساء: 5)». و قيام بودن كعبه به همين معناست.
چشم‌انداز آيه
در دو آيه پيش از اين فرمود: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزٰاءٌ مِثْلُ مٰا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوٰا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بٰالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفّٰارَةٌ طَعٰامُ مَسٰاكِينَ أَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيٰاماً ... أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعٰامُهُ مَتٰاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيّٰارَةِ وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مٰا دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (96-95) » ، اين دو متضمن حكم حرمت صيد در خشكى در حال احرام و احكام كفاره آن از جمله اهداء قربانى است كه بايد به مكه برسد، و حليت صيد آبى است.
آيه مورد بحث در حقيقت ادامه همان مسائل مربوط به حج است، در آن كعبه را به عنوان منتهى اليه مسير قربانى معرفى نموده است. و در اين آيه به اين مهم اشارت نمود كه منظور از كعبه همان بيت الله است، و هم به احترام ماه حرام اشارت نمود و هم به قربانى. و در پايان به فلسفه اين تشريعات پرداخته است.
1. معرفى كعبه
خداوند سبحان در قرآن كريم، دو بار از كعبه نام برده است كه هر دو آن در سوره مائده است، يكى آنجا كه مى‌فرمايد: «جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ (مائده: 97)». و ديگرى كه مى‌فرمايد: «هَدْياً بٰالِغَ الْكَعْبَةِ (مائده: 95)». و نيز به سازنده آن و همكار وى در اين مهم اشارت نموده است. و در راستاى