235

محتواى آيه

اين آيه شريفه در حقيقت ادامه آيه قبلى است، كه به بيان ويژگى‌هاى خانه كعبه مى‌پردازد، و بخشى از مسائل مربوط به حج را بيان مى‌كند. و در پايان كسانى كه نسبت به حج خانه خدا بى اعتنا هستند، تهديد به كفر مى‌نمايد. به هر صورت محتواى اين آيه چهار امر مهم را تشكيل مى‌دهد:

1. معرفى خانه خدا

در اين آيه شريفه به دو ويژگى ديگر از خانه خدا اشارت شده است:

أ. خانه آيات

در ابتداى آيه مى‌فرمايد: «فِيهِ آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ». بيّنات جمع بينه به معناى دليل روشن و كشف كننده حقيقت است. ¹ تعبير به بينات نشان از اين دارد كه هر كدام از آيات خود بينه‌اى مستقل بر اثبات مراد است، به هر صورت اين جمله اشارت به اين دارد كه همان بيت نخستين كه مبارك و هدايت است، ظرف تعدادى از آيات و نشانه‌هاست.

برخى از مفسران مى‌گويند: منظور از آيات بيّنات در بيت همان مقام ابراهيم است. ² بعضى ديگر عقيده دارند كه آيات بيّنات عبارت است از: مقام ابراهيم، امنيت واردين به آن، و وجوب حج. ³يعنى چون آيات با وصف بينات هرچند تا